27 Mayıs 2011 Cuma

Atalay Büyüyor...

Atalay annesinin ve babasının gözetiminde ve gözleri önünde büyürken, bizler de sadece gözleyip, seyrediyoruz uzaktan. Yardım istenirse koşarak gidiyoruz sadece...
Annesi her gelişimini, her değişikliğini yazıyor kendi küçük defterine kiril alfabesiyle, bizim anlamadığımız bir dilde, ilerde minik oğluna okumasını öğreteceği alfabeyle ve anadiliyle, sadece oğlu için...
Ben, bu blogda sadece bizimle olan anılarını, babaannesinin dilinden  anlatacağım Atalay'a...



 Atalay 3 aylık...
Mart soğukları var İstanbul'da, kalın giydiriyor annem, ama, içerisi de çok sıcak, kızgın bakışım ondan...




Atalay 4 aylık...
Nisan geldi, ancak bahar gelmedi İstanbul'a, kaloriferler yanıyor evde, ben de oyun halımda oynuyorum...






Ben annemin son aşkıyım, annem de benim ilk aşkım....









Babamın, yaşamı boyunca kendisini en mutlu eden ve gurur duyduğu eseriyim ben...


BEN BİR AŞK ÇOCUĞUYUM...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder